श्रीमद् भगवद् गीतेच्या १ ल्या अध्यायातील १३
व्या श्लोकाचे विवेचन
१. पार्श्वभूमी आणि तर्कसंगत जोडणी (The Starting Point)
मागील श्लोकात (१.१२) आपण पाहिले की, दुर्योधनाचा डळमळीत झालेला आत्मविश्वास परत
आणण्यासाठी कुरुवृद्ध पितामह भीष्मांनी सिंहासारखी गर्जना करत आपला प्रतापी शंख
जोरात फुंकला. सेनापतींनी घेतलेला हा पुढाकार म्हणजे संपूर्ण सैन्यासाठी एक ग्रीन
सिग्नल (Green Signal) होता. मुख्य
लीडरने सुरुवात करताच, टीममधील इतर
सदस्यांमध्येही कमालीची ऊर्जा संचारली. भीष्मांच्या त्या शंखनादाला प्रतिसाद
म्हणून आणि युद्धाचा थरार शिगेला पोहोचवण्यासाठी आता संपूर्ण कौरव सैन्याने एकाच
वेळी आपली सर्व वाद्ये आणि रणशिंगे वाजवायला सुरुवात केली आहे. हा श्लोक म्हणजे
कुरुक्षेत्रावरील युद्धाचा आवाज (Soundtrack)
अंगावर
शहारे आणणाऱ्या पातळीवर कसा पोहोचतो,
याचे
भव्य वर्णन करणारा क्षण आहे.
२. मूळ श्लोक आणि संधी विग्रह
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ १३ ॥
संधी विग्रह
ततः शङ्खाः
च भेर्यः च
पणव-आनक-गोमुखाः ।
सहसा एव
अभ्यहन्यन्त सः शब्दः
तुमुलः अभवत् ॥
३. शब्दार्थ (Word-to-Word Meaning)
·
ततः = त्यानंतर (Thereupon)
·
शङ्खाः = अनेक शंख (Conchshells)
·
च = आणि (And)
·
भेर्यः = नगारे / नगाडे (Kettledrums)
·
च = आणि (And)
·
पणव-आनक-गोमुखाः = ढोल,
मृदंग
आणि शिंगे किंवा गोमुख वाद्ये (Cymbals,
drums and horns)
·
सहसा = अचानक / एकाएकी (All at once)
·
एव = नक्कीच / लागलीच (Certainly)
·
अभ्यहन्यन्त = एकदम वाजवले गेले / नादवले गेले (Were simultaneously sounded)
·
सः = तो
·
शब्दः = आवाज / नाद (Sound)
·
तुमुलः = अत्यंत भयंकर / थरकाप उडवणारा (Tumultuous / roaring)
·
अभवत् = झाला (Became)
४. एकसूत्री अनुवाद (Simple Translation)
त्यानंतर (पितामहांनी शंख वाजवल्याबरोबर) अनेक शंख, नगारे, ढोल, मृदंग आणि
शिंगे ही सर्व रणवाद्ये एकदम अचानक एकाच वेळी वाजवली गेली; आणि तो सर्व वाद्यांचा एकत्रित आवाज अत्यंत
भयंकर आणि थरकाप उडवणारा झाला.
५. विविध मान्यवर आचार्यांची मते (Expert Insights)
आद्य शंकराचार्य आणि इतर आचार्यांनी या श्लोकातील ‘तुमुलः‘ (भयंकर/गोंधळाचा) या शब्दावर आणि
वाद्यांच्या गर्दीवर अतिशय सुंदर भाष्य केले आहे. आचार्यांच्या मते, कौरव सैन्यामध्ये वाद्यांची ही जी घाईघाईने
झालेली प्रचंड गर्जना होती, ती
शिस्तीपेक्षा ‘गोंधळ‘ (Chaos) जास्त दर्शवत होती.
पितामहांनी शंख वाजवल्यामुळे सैन्यात जोश तर आला, पण तो जोश एकाएकी आणि अनियंत्रित (Unregulated) होता. सर्व वाद्ये
एकत्र वाजवून कौरव केवळ पांडवांना घाबरवण्याचा आणि स्वतःची भीती दडपण्याचा प्रयत्न
करत होते. आचार्यांच्या मते, हा आवाजाचा
अवाढव्य कल्लोळ कौरवांचे अथांग संख्याबळ तर दाखवतो, पण त्या आवाजाच्या मागे असणारे मानसिक संतुलन डळमळीत
असल्याचे संकेत देतो.
६. ज्ञानेश्वरी (The Wisdom of Mauli)
संत ज्ञानेश्वर माऊलींनी कुरुक्षेत्रावरील या महाभयंकर
रणवाद्यांच्या आवाजाचे अत्यंत रसाळ आणि जिवंत चित्र आपल्या ओव्यांमध्ये रेखाटले
आहे. माऊली म्हणतात:
“भीष्म
पितामहांचा तो शंखनाद ऐकताच, संपूर्ण कौरव
सैन्यात जणू प्रलय आला. एकाच क्षणात असंख्य शंख गुंजू लागले, महाभयंकर नगारे कडकडले, ढोल आणि मृदंगांचा प्रचंड आवाज झाला आणि
गोमुखांची शिंगे वाजवली गेली. तो आवाज एवढा अद्भुत आणि भयानक होता की, असे वाटले जणू आकाशच कोसळत आहे किंवा
कल्पान्ताचा काळ जवळ आला आहे. त्या नादाने पर्वतांनाही कंप सुटला!”
माऊलींच्या शब्दांतून कुरुक्षेत्रावरील त्या युद्धाच्या वातावरणातील रौद्ररस
पूर्णपणे उभा राहतो.
७. आधुनिक काळातील व्यावहारिक दृष्टिकोन (Practical Application for
Today)
आजच्या तरुण पिढीसाठी,
कॉर्पोरेट
लीडर्ससाठी आणि स्टार्टअप्ससाठी हा श्लोक ‘Team
Coordination’ आणि ‘Noise vs Voice’
चा
एक मोलाचा लेसन आहे:
- The Bandwagon Effect (देखावा
विरुद्ध क्षमता):
भीष्मांनी सुरुवात करताच सर्वांनी एकाच वेळी गोंधळ घालायला सुरुवात केली.
कॉर्पोरेट लाईफमध्ये बऱ्याचदा जेव्हा एखादा प्रोजेक्ट येतो किंवा कॉम्पिटिशन
सुरू होते, तेव्हा
संपूर्ण टीम विचार न करता फक्त आरडाओरडा किंवा धावपळ (Hustle Bustle Culture) करायला
लागते. मार्केटिंगच्या भाषेत याला ‘Noise’
(गोंधळ) म्हणतात. पण यशस्वी होण्यासाठी नुसता आवाजाचा कल्लोळ करून चालत
नाही, तर
त्यामागे एक ‘Strategic
Voice’ आणि शिस्त असावी लागते.
- Fake Momentum (तात्पुरता
उत्साह): सर्व
वाद्ये एकत्र वाजल्याने वातावरण तर तयार झाले, पण या उत्साहाला अंतर्गत नैतिकतेचे बळ नव्हते. आजचे
तरुण अनेकदा सोशल मीडियावरील ट्रेंड्स किंवा ‘FOMO’ (Fear of Missing Out) मुळे एखाद्या
गोष्टीची सुरुवात अत्यंत मोठ्या गाजावाजाने (Hype) करतात,
पण अंतर्गत तयारी नसल्यामुळे तो उत्साह काही दिवसांतच मावळतो. गप्पा
मोठ्या मारण्यापेक्षा शांतपणे पाया मजबूत करणे गरजेचे असते.
- Mental Chaos (मनातील
गोंधळ): जेव्हा
आपल्या मनात धृतराष्ट्रासारखा मोह आणि दुर्योधनासारखी असुरक्षितता असते, तेव्हा आपले
विचारही या ‘तुमुल‘ शब्दासारखेच
गोंधळलेले असतात. एकाच वेळी मनात अनेक शंका, भीती आणि नकारात्मक विचार (कौरव वाद्ये) आरडाओरडा करत
असतात. या गोंधळात योग्य निर्णय घेणे कठीण होते.
८. थोडक्यात निष्कर्ष (Conclusion)
केवळ गाजावाजा करून,
ढोल-नगारे
वाजवून किंवा प्रचंड मोठा देखावा उभा करून युद्धाचा अंतिम निकाल बदलता येत नाही.
कौरवांच्या या अवाढव्य आवाजाने कुरुक्षेत्र जरूर हादरले, पण पांडवांचे मानसिक बळ ढासळले नाही. ‘Ultimate Life Management’ चा नियम सांगतो
की, यशाचा मार्ग बाहेरच्या
आरडाओरड्यात नसून, शांत आणि
केंद्रित (Focused) मनाच्या
नियोजनात असतो.
९. पुढील श्लोकाची तर्कसंगत सांगड (Link to the Next Verse)
कौरवांच्या बाजूने एवढा मोठा आणि भयंकर
आवाजाचा कल्लोळ झाल्यावर, आता
रणांगणाच्या दुसऱ्या बाजूला—म्हणजेच पांडवांच्या गोटात नक्की काय हालचाल होते? कौरवांच्या या अथांग आणि हिंसक गोंधळाला
उत्तर देण्यासाठी पांढऱ्या घोड्यांच्या दिव्य रथात बसलेले स्वतः जगद्गुरु भगवान
श्रीकृष्ण आणि अर्जुन काय करतात?
आणि
त्यांचा प्रति-शंखनाद कुरुक्षेत्राचे चित्र कसे बदलून टाकतो, हे आपण पुढच्या श्लोकात (१.१४) पाहूया!